รักแท้...ไม่แพ้ระยะทาง

posted on 22 Jul 2013 06:01 by alittleworld
สวัสดีเช้าวันจันทร์ที่สดใสนะคะเพื่อนๆ 
 
เพื่อนๆเห็นชื่อเรื่องวันนี้ อย่าเพิ่งคิดว่าหมั่นโถจะมา"แต่งนิยายเรื่องรักๆนะ"
 
อย่าเข้าใจผิด เพราะหมั่นโถคงไม่มีหัวในด้านแต่งนิยายโรแมนติกแน่นอน ห้าๆๆ
 
แต่เรื่องที่หมั่นโถอยากจะแชร์ คือ " เรื่องจริง...ที่ยิ่งกว่านิยาย "
 
เป็นเรื่องราวความรักของ " จอร์ด และ ปุ้ม " เห็นชื่อก็คงพอเดาออกแล้วใช่มั้ยว่า...
 
ทั้ง สอง คน เป็นคนไทย และ คนต่างชาติ
 
ก่อนอื่นก็เกริ่นก่อนนิดนึงนะคะ .. เมื่อคืนวาน เป็นวันแต่งงานของทั้งคู่
 
ซึ่งมีผู้ใหญ่ๆ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ไปร่วมแสดงความยินดีกันอย่างมากมาย
 
ในคอร์นเซ็ปตีม "ส้ม" ปุ้ม(เจ้าสาว) บอกว่า " จัดมาได้เลยจะส้มอ่อน ส้มแก่ ส้มสะท้อนแสง "
 
พอไปถึงงาน ก็เป็นไปอย่างที่หมั่นโถคิด เป็นงานที่ช่างเต็มไปด้วยความสดใสของสีส้มจริงๆ
 
ไม่หวานไป และไม่แรงไป ช่างเป็นอะไรที่ลงตัวเสียจริงๆ...
 
เพื่อนสาวคนนี้ เป็นหนึ่งในสมาชิกแก๊งส์ที่ไปเรียนที่ม.เจ้อเจียง ประเทศจีนด้วยกัน 
 
เอาล่ะ...ก่อนที่จะพูดถึงบรรยากาศในงานแต่ง สิ่งสำคัญคือที่เกริ่นไว้ว่า
 
เรื่องนี้...เรื่องจริง....ยิ่งกว่านิยาย ... นั้น.... มันเป็นยังไง
 
Wink ความรักของทั้งคู่ เกิดขึ้นตอนที่ทั้งคู่ได้มีโอกาสไปเรียนที่ประเทศจีน ( เมืองหังโจว )
 
ทั้งคู่เจอกันครั้งแรกที่ " ธนาคารแห่งหนึ่ง "  ในตอนนั้นทั้งคู่ต่าง(แอบ)มองอีกฝ่ายด้วยความพอใจ
 
ที่เค้าเรียกกันว่า " รักแรกพบ " มันมีอยู่จริง แต่ในขณะนั้น ทั้งคู่ก็ได้แต่แอบมองอีกฝ่ายอยู่ห่างๆ
 
เมื่อทำธุระของตัวเองเสร็จก็แยกย้ายกันกลับ ไม่ได้คุยหรือทักทายกัน 
 
ใครที่บอกว่า ชาวต่างชาติ เป็นคนกล้าพูดกล้าทำ คงไม่ใช่100% เพราะไม่เช่นนั้น ฝ่ายชายคงเข้ามาทักฝ่ายหญิง
 
และคงได้เริ่มคุยกันตั้งแต่วันที่เจอที่ธนาคารแล้ว แต่ด้วยความที่ต่างคนต่างแอบคิดในใจ ไม่กล้าเริ่มทักทาย
 
ทำให้การเจอในครั้งนั้น เป็นแค่การได้เจอคนที่รู้สึกทำให้ใจเต้น...แล้วก็จากไป
 
หลังจากที่ปุ้มกลับจากธนาคาร...ก็ได้เล่าให้เพื่อนๆฟังว่า ได้เจอผู้ชายคนหนึ่ง หน้าตาน่ารัก รู้สึกประทับใจ
 
แต่หมั่นโถเชื่อว่า ตอนที่ปุ้มได้เล่าให้เพื่อนๆฟัง
 
คงคิดไม่ถึงว่า ชายคนนั้นจะเป็นคนที่ปุ้มจะได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแน่นอน
 
เรื่องเหมือนจะจบแค่นั้น .... แต่ใครจะเชื่อว่า " พรหมลิขิต " มีอยู่จริง
 
หลังจากนั้น ทั้งคู่ได้มีโอกาสเจอกัน(โดยบังเอิน) แลไม่ทิ่งโอกาสที่จะได้พูดคุยกัน
 
ทำให้ทั้ง สองคน รู้จักกัน แล้วมารู้ทีหลังว่า ต่างคนต่างแอบปิ๊งกันตั้งแต่แรกพบ
 
หลังจากนั้น ทั้งคู่ก็ตกลงคบกัน แล้วก็ศึกษานิสัยใจคอของกันและกัน จนทั้งคู่แน่ใจแล้วว่า
 
"คนนี้แหละ คือคนที่ใช่ " สามารถเรียกว่า " คนรัก ได้อย่างสนิทใจ"
 
แต่..ความรักมักจะมีอุปสรรคเสมอ เมื่อถึงวันที่ทั้งคู่เรียนจบ
 
ก็จะต้องแยกย้ายกันกลับประเทศของตัวเอง
 
เรื่องยากๆ กำลังจะเกิดขึ้นกับคนทั้งสอง ... จอร์ด(ฝ่ายชาย) เป็นชาวเม็กซิโก 
 
พูดถึงระยะทางจากไทยถึงเม็กซิโก ถือว่า ไกลมากๆ คนละซีกโลกเลยแหละ
 
อีกอย่างที่เม็กซิโก เค้าพูดภาษาสเปนกัน ไม่ค่อยพูดภาษาอังกฤษ
 
ปัญหาเริ่มมีให้คนทั้ง สองได้นั่งขบคิด ... ว่าอนาคตของเราจะเป็นยังไง
 
จะจบกันแค่นี้ แยกย้ายกันกลับประเทศ เวลา...อาจทำให้ทั้งสองลืมเรื่องราวต่างๆได้
 
หรือ...จะหาทางสักทาง ที่ทำให้เราได้อยู่ด้วยกัน 
 
จนในที่สุด...การตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่ก็เกิดขึ้น
 
ปุ้มตัดสินใจขอทุนไปเรียนภาษาสเปนที่เม็กซิโก
 
โดยมีจอร์ดเป็นผู้ช่วย จัดการเรื่องต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียน หรือที่พัก
 
แต่ทุกอย่างก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เพราะการจะไปเรียนภาษา ต้องมีค่าใช้จ่ายมากมาย
 
ความแตกต่างทางด้านชีวิตความเป็นอยู่ .. มันก็จริงที่พวกเราได้ไปใช้ชีวิตที่จีนกันนานพอสมควร
 
แต่ประเทศจีนกับไทย ก็ยังมีอะไรที่คล้ายกัน อย่างน้อยก็เอเชียเหมือนกัน 
 
การเดินทางจากไทยไปจีน ก็แค่ 5 ชม. แต่คราวนี้...คือ เม็กซิโก
 
ไม่ง่ายเลยที่ ผู้หญิงคนนึง จะเดินทางไปใช้ชีวิตที่นั้น ถึงแม้จะมีแฟนอยู่ที่นั้นก็ตาม
 
ชีวิตความเป็นอยู่ต้องนับหนึ่งใหม่ ภาษาก็ต้องไปเรียนจากศูนย์ 
 
ซึ่งสำหรับหมั่นโถแล้ว...คิดว่า " นี้แหละ คือพลังแห่งความรัก"
 
ที่ช่วยผลักดันให้ปุ้ม กล้าที่จะไปที่นั้น กล้าที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิต
 
หลังจากที่ปุ้มตัดสินใจแน่วแน่ว่า จะไปเรียนภาษาที่นั้น เพื่อที่จะได้อยู่กับคนที่ปุ้มรัก
 
ทุกอย่างก็เริ่มขึ้น ตั้งแต่ขอวีซ่า บลาๆๆ  จนในที่สุดก็ " สำเร็จ"
 
ต้องบอกก่อนว่า ครอบครัวปุ้ม ไม่ได้ตามใจปุ้มซะทุกอย่างหรอกนะ
 
การตัดสินใจของปุ้มครั้งนี้ กว่าจะเป็นที่ยอมรับของพ่อแม่ ก็นานอยู่เหมือนกัน
 
ลูกสาว..คนเดียว กำลังจะไปใช้ชีวิตที่เม็กซิโก เป็นใครก็ต้องเป็นห่วง
 
แถมจะเดินทางไปหา ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ... ซึ่งหนึ่งในอุปสรรคที่ปุ้มและจอร์ดต้องเจอก็คือเรื่องนี้
 
แต่ด้วยความตั้งใจและความแน่วแน่ของทั้งสอง ทำให้พ่อแม่ของปุ้มยอมรับและเข้าใจเรื่องทั้งหมด
 
Money mouth  หลังจากเตรียมเอกสารทุกอย่างเรียบร้อย ก็ถึงเวลาที่ปุ้มจะต้องไปที่เม็กซิโกแล้ว....
 
การเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ ที่หมั่นโถเชื่อว่า ปุ้มเองหรือแม้แต่คนใกล้ชิดที่รู้เรื่องราวของทั้งสองเอง 
 
"ก็ไม่คาดคิด" ... ทุกคนได้แต่อวยพรและเป็นกำลังใจให้ความรักของทั้งสองในฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆให้ได้
 
การไปนับหนึ่งใหม่ของปุ้ม...ไม่ง่ายเลยจริงๆ เราได้มีการติดต่อกันทางอีเมล์ 
 
ปุ้มเล่าถึงอุปสรรคต่างๆที่เกิดขึ้น ตั้งแต่เรื่องภาษา การใช้ชิวิต การเรียน ทำให้ปุ้มท้อ...และอยากกลับไทย
 
ความสัมพันธ์ของจอร์ดกับปุ้ม ก็เหมือนมีอะไรบางอย่างทำให้รู้สึกเหนื่อยใจ 
 
แต่ด้วยความที่ทั้งสองคน...คิดเสมอว่า ถ้ายอมแพ้ ทุกอย่างก็จบ ก็จะต้องเสียคนที่เรารักไป
 
ทำให้ไม่ว่าเกิดปัญหาอะไร ทั้งสองคนก็ยังคงจับมือกัน แก้ไขปัญหา
 
จนในที่สุดเวลาของการเรียนภาษาของปุ้มก็จบลง แต่ด้วยความที่ทั้งสองมีการวางแผนอนาคตด้วยกัน
 
จึงมีความคิดเปิดร้านอาหารไทย ซึ่งแม่ครัวก็คือปุ้ม นั้นเอง มีเพียงวิธีเดียวที่ปุ้มจะได้อยู่ต่อคือ ต้องมีงานทำ
 
จอร์ดและครอบครัวจึงช่วยกันทำให้ความคิดนี้เป็นจริง จนในที่สุด ก็ทำสำเร็จ
 
ปุ้มบอกว่า ไม่ง่ายเลย สำหรับการทำอาหารให้คนอื่นทาน ถึงแม้เมื่อก่อนจะทำบ่อยๆ 
 
แต่นี่มันต่างกัน เพราะนี่คือ ร้านอาหาร ... คนที่มารับประทาน ถ้าไม่พอใจในรสชาติ ก็ถือว่า ล้มเหลว
 
ทำให้ปุ้มต้องอาศัยความพยายามอย่างมาก ที่จะทำให้อาหารอร่อย ถูกปากคนเม็กซิโก
 
ถึงแม้ต่างชาติจะรู้จักอาหารไทยเป็นอย่างดี
 
แต่การที่จะทำให้ถูกปาก อย่างที่ได้ยินคำล่ำลือนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
 
แต่ด้วยความที่ปุ้มเป็นคนที่ไม่ยอมแพ้ ก็ทำให้ทุกอย่างค่อยๆลงตัว จนมีลูกค้าประจำ ...
 
ถ้าใครได้ไปเที่ยวเม็กซิโก ก็ลองแวะไปชิม ไปอุดหนุดได้นะคะ อิอิ
 
แอบโปรโมทนิดนึง "  ชื่อร้าน Bangkok.mx Casa Thai "
 
มีรูปมาฝากด้วย
 
 
ผัดไท ๆๆๆ ลูกค้าชอบมากๆๆ
 
 
 
 
ผ่านไปอีกขั้น สำหรับการใช้ชีวิตของทั้งคู่ 
 
จอร์ดและปุ้มก็เหมือนคู่รักทั้วไป ที่มีทั้งดีกัน ทะเลาะกัน ไม่เข้าใจกัน
 
คุยกันคนละภาษา รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง ความเห็นตรงกัน ต่างกัน
 
ใจร้อน ใจเย็น งอนกัน ง้อกัน ... เป็นรสชาติของคนที่คบกันปกติ(จริงมั้ย)
 
แต่ทั้งคู่ก็ยังคงอยู่ข้างๆกัน จอร์ดรับรู้ว่าปุ้มเสียสละหลายๆอย่างก็เพื่อจอร์ด
 
และปุ้มก็รู้เสมอว่า ผู้ชายคนนี้คือคนที่ปุ้มต้องการจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยตลอดไป
 
เป็นเวลานานเกือบปีกว่า พวกเราที่ไทยก็ได้รับข่าวดีว่า ทั้งคู่ตกลงปลงใจจะแต่งงานกัน
 
เป็นที่ตื่นเต้น และยินดีอย่างมากของเพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกคนในกลุ่มแก๊งส์เจ้อต้า ( ที่เรียนจีนด้วยกัน )
 
ทุกคนรับรู้ว่าทั้งสองคนเริ่มรู้จักกันยังไง และกว่าจะถึงวันนี้มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย...
 
ทำให้ทุกคนรู้สึกว่า...นี่ละ ที่เรียกว่า "รักแท้" 
 
เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา หมั่นโถขอแบ่งบันความรู้สึกดีๆที่เกิดขึ้นเมื่อคืนวาน
 
ด้วยภาพถ่ายเหล่านี้ .... ถึงแม้ว่ามันจะไม่สามารถอธิบายได้ถึงความรู้สึกทั้งหมดก็ตาม
 
แต่ก็ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งที่อยากจะแชร์ให้ทุกคนที่มีความรักหรือกำลังรอคนที่ใช่อยู่ณตอนนี้

 
อย่าเพิ่งท้อกับอุปสรรค...ไม่มีอะไรที่ได้มาด้วยการที่เรายังไม่ได้พยายาม
 
 
ไม่ใช่แค่เรื่องความรักนะ ... ทุกอย่างบนโลกนี้....ถ้าเราไม่พยายาม ก็ไม่มีวันสำเร็จ
 
 

 
 
 
Cool
 
"ขอร่วมแสดงความยินดีอีกครั้งนะปุ้ม " แอบน้ำตาซึมที่ได้เห็นภาพประทับใจของทั้งคู่ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คนเราอยู่ด้วยกัน ต้องเจอปัญหาและอุปสรรคเป็นเรื่องธรรมดา อยู่ที่ว่า เราจะมองมันยังไง

ถ้าเราไม่ยอมแพ้สักอย่าง จะเจอปัญหาหนักหนาแค่ไหน ก็ย่อมผ่านมันได้

อย่าพูดแค่คำว่า " รัก " โดยที่คุณยังไม่เคยพยายามทำอะไรให้คนที่คุณรัก

ความรัก มันอาจไม่ได้ทำให้คุณ มีความสุขเสมอไป 

แต่ความรัก จะทำให้คุณ เรียนรู้ว่า อะไรที่คุณควรทำ
 
และมันคุ้มค่าแค่ไหนที่ทำให้ทุกอย่างมันดีขึ้น

.... ความรัก  ไม่มีคำว่า "ต่าง " ถ้าเราทำให้ความ "ต่าง" เป็นความ"ลงตัว" 

 
 
สุดท้าย ... ขอให้ปุ้มและจอร์ดมีความสุข รักกันตลอดไป
 
ไม่ว่าอนาคตจะเกิดอะไร  ขอให้เชื่อใจกันและกัน
 
พวกเราอาจไม่ค่อยได้เจอกัน ( เพราะปุ้มอยู่ไกลมากๆๆๆ )
 
แต่พวกเรา พี่ๆเพื่อนๆ น้องๆ ทุกคนแก๊งส์เจ้อต้า
 
จะเป็นกำลังให้ปุ้มและจอร์ดเสมอและตลอดไปนะ
 
รักเสมอนะเพื่อนรัก
 
 
 
คำศัพท์วันนี้ ( แบบเบาๆ นะคะ )
 
婚礼    hun li  งานแต่ง
 
结婚    jie hun  แต่งงาน
 
恭喜   gong xi  ยินดี
 
参加    can jia  เข้าร่วม
 
祝福    zhu fu   อวยพร
 
爱情    ai qing  ความรัก
 
困难   kun nan  อุปสรรค
 
成功   cheng gong   ประสบความสำเร็จ
 
幸福   xing fu  ความสุข
 
好朋友  hao peng you  เพื่อนรัก
 
永远     yong yuan
 
 
แล้วเจอกันใหม่ครั้งหน้านะคะ 再见 !! 
 

 

 
 
 
 

edit @ 22 Jul 2013 07:25:22 by หมั่นโถวรสนม

edit @ 22 Jul 2013 07:27:19 by หมั่นโถวรสนม

Comment

Comment:

Tweet

เมื่อสักครู่เพิ่งทะเลาะกันกับแฟน และเขาเป็นชาวแมกซิกัน เราพบรักกันที่อเมริกา และหมดวีซ่าเราถึงต้องกลับไทย แต่เราคุยกันทุกวัน ทะเลาะกันบ้าง เหมือนแบบคู่นี้เลย และ เรากำลังนอนร้องให้อยู่และนอนไม่หลับ แฟนก็ไปทำงาน เพราะเวลาไม่ตรงกัน นอนไม่หลับเลยเสริจดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย ขนมาเจอบล๊อกของคุณนี่แหละค่ะ ฉันอ่านแล้วชั้นมีกำลังใจขึ้นมาเยอะเลยค่ะ ขอบคุนนะคะที่มาแบ่งปันเรื่องราวดีๆ <3 จูน.

#3 By June Priyanoot (110.171.82.139) on 2013-09-09 00:39

ขอบคุณมากนะคะ big smile big smile big smile
ติดตามอ่านมาสองตอนแล้วนะคะ อุพบ่อยๆ นะ เขียนได้สนุกมากๆ ค่ะ

#1 By Catoon (121.74.167.233) on 2013-07-22 11:52